تیک عصبی مشکلی است که در قسمتی از بدن به طور مکرر، سریع، ناگهانی و غیرقابل کنترل اتفاق می‌افتاد. تیک‌ها می‌توانند در هر قسمتی از بدن مانند صورت، شانه‌ها، دست‌ها یا پاها ایجاد شوند. آن‌ها را می‌توان برای دوره‌های کوتاه متوقف کرد. صداهایی که به طور غیرارادی ایجاد می‌شوند (مانند صاف کردن گلو یا بو کردن) تیک‌های صوتی نامیده می‌شوند. اکثر تیک‌ها خفیف هستند و به سختی قابل توجه هستند. با این حال، در برخی موارد مکرر و شدید هستند و می‌توانند بسیاری از بخش‌های زندگی کودک را تحت تاثیر قرار دهند. در این مقاله می‌خواهیم به بررسی درمان قطعی تیک عصبی بپردازیم. با ما همراه باشید.

شایع‌ترین اختلال تیک، اختلال تیک موقت (که قبلاً به عنوان اختلال تیک گذرا شناخته می‌شد) نامیده می‌شود و می‌تواند تا ده درصد از کودکان را در سال‌های اولیه مدرسه تحت تأثیر قرار دهد. تیک‌های موقت در کمتر از یک سال به خودی خود از بین می‌روند. برخی از تیک‌های عصبی با اضطراب، خستگی و برخی داروها بدتر می‌شوند.

تیک عصبی

تیک‌های عصبی

برخی از تیک‌های عصبی از بین نمی‌روند. تیک‌هایی که یک سال یا بیشتر طول می‌کشند تیک‌های پایدار (مزمن) نامیده می‌شوند. تیک‌های پایدار کمتر از یک درصد از کودکان را تحت تاثیر قرار می‌دهد و می‌توانند به یک اختلال تیک عصبی  پیچیده‌تری به نام اختلال تورت مرتبط باشد. کودکان مبتلا به اختلال تورت هم تیک‌های عصبی و هم تیک‌های صوتی (مانند پاکسازی گلو) دارند. برخی از تیک‌ها از اوایل بزرگسالی ناپدید می‌شوند و برخی ادامه می‌یابند. کودکان مبتلا به اختلال تورت نیز مشکلات توجه و یا اختلالات یادگیری می‌توانند داشته باشند.

گاهی اوقات افراد مبتلا به تیک‌های عصبی کلمات زشت را به زبان می‌آورند، به دیگران توهین می‌کنند یا حرکات زشتی انجام می‌دهند. آن‌ها نمی‌توانند این صداها و حرکات را کنترل کنند و نباید آنها را سرزنش کرد. تنبیه والدین، مسخره کردن همکلاسی‌ها و سرزنش معلمان کمکی به کنترل تیک‌های کودک نمی‌کند، بلکه به عزت نفس کودک لطمه می‌زند و ناراحتی او را افزایش می‌دهد. از طریق یک ارزیابی جامع، که گاهی شامل مشاوره با متخصص اطفال یا متخصص مغز و اعصاب اطفال است، روانپزشک کودک و نوجوان می‌تواند تشخیص دهد که آیا کودک یا نوجوانی به اختلال تورت یا اختلال تیک دیگری مبتلا است یا خیر.

انواع تیک عصبی

دو نوع تیک وجود دارد. تیک‌های حرکتی و تیک‌های صوتی. این حرکات ناگهانی کوتاه مدت (تیک‌های حرکتی) یا صداهای بیان شده (تیک‌های صوتی) به طور ناگهانی در طی رفتاری که غیر طبیعی است رخ می‌دهد. تیک‌ها اغلب تکراری هستند، با تکرارهای متوالی متعدد از یک عمل. به عنوان مثال، فردی که تیک پلک دارد چندین بار پلک می‌زند یا بینی خود را به طور مکرر تکان می‌دهد.

تیک‌های حرکتی را می‌توان به دو دسته ساده یا پیچیده طبقه بندی کرد. تیک‌های حرکتی ساده شامل حرکاتی مانند پلک زدن، انقباض بینی، تکان دادن سر، یا بالا انداختن شانه باشد تیک‌های حرکتی پیچیده شامل یک سری حرکات است که به همان ترتیب انجام می‌شود. به عنوان مثال شخصی دست خود را دراز کند و بارها و بارها چیزی را لمس کند یا با یک پا و سپس با پای دیگر او را بیرون بزند.

درمان قطعی تیک عصبی

درمان قطعی تیک عصبی

درمان فرد مبتلا به اختلال تیک عصبی شامل دارو برای کمک به کنترل علائم و نوعی رفتار درمانی به نام آموزش تغییر عادت است، که در آن فرد یاد می‌گیرد تا آگاهی بیشتری نسبت به تیک‌ها ایجاد کند و رفتار متفاوتی را جایگزین آن کند.

دارو

مصرف دارو فقط در صورتی توصیه می‌شود که تیک‌ها ادامه داشته باشد. کمترین دوز مورد نیاز برای درمان تیک استفاده می‌شود و با کاهش تیک دوز مصرفی دارو کاهش می‌یابد. گاهی اوقات کلونیدین می تواند برای کنترل اضطراب و بیش فعالی که می‌تواند همراه با اختلال تیک عصبی باشد نیز استفاده شود. با این حال، کلونیدین می‌تواند باعث خواب آلودگی شود که می‌تواند بر فعالیت‌های کودک تأثیر بگذارد. اگرچه کلونیدین برای درمان فشار خون بالا نیز استفاده می‌شود، اما به ندرت باعث کاهش فشار خون در کودکان می‌شود. با این حال، اگر کلونیدین برای مدتی استفاده شود، فشار خون به طور موقت با قطع دارو افزایش می‌یابد.

داروهای ضد روان پریشی می‌توانند برای تیک‌های شدید عصبی موثر باشند، حتی اگر تیک‌ها توسط روان پریشی ایجاد نشده باشند. داروهایی مانند ریسپریدون، هالوپریدول، پیموزاید و اولانزاپین می‌توانند در درمان قطعی تیک عصبی تاثیر گذار باشند. عوارض جانبی شامل بی قراری، سفتی عضلات، علائم مشابه پارکینسون (پارکینسونیسم)‌ و دیسکینزی دیررس با حرکات تکراری، آهسته و کنترل نشده، می‌شود. با این حال، این عوارض نادر هستند زیرا دوزهای مورد استفاده از این داروها برای درمان قطعی تیک عصبی  کم است.

دیدگاه کاربران

0 دیدگاه

دیدگاه خود را وارد کنید