instagram

گلوکوم ، انواع و علائم این بیماری

گلوکوم

گلوکوم چیست؟

گلوکوم یا آب سیاه یکی از بیماری های چشم است که ممکن است  منجر به از دست دادن بینایی گردد. آب سیاه در اثر افزایش شدید فشار زجاجیه (مایع درون چشم) بروز می کنداین بیماری با علامت خاصی همراه نیست از این رو به آن بیماری خاموش چشم گفته می شود و معمولا افراد زمانی متوجه می شوند و به پزشک مراجعه می کنند که بیماری پیشرفت کرده است.

یکی از دلایل تشخیص دیرهنگام این بیماری، وابستگی آن به سن است؛ افراد میانسال مشکلات بینایی خود را به خاطر بالارفتن سن، طبیعی می دانند و به همین دلیل به موقع به پزشک مراجعه نکرده و از بیماری خود مطلع نمی شوند.

انواع گلوکوم به شرح زیر هستند:

گلوکوم زاویه باز: شایع ترین نوع آب سیاه است. متاسفانه این بیماری تا به مراحل بسیار پیشرفته نرسد، هیچ گونه نشانه ای ندارد و هر فرد به ظاهر سالمی ممکن است به آن مبتلا باشد. علت این موضوع این است که در آب سیاه ابتدا قسمت محیطی میدان بینایی آسیب می بیند و با توجه به این که قسمت مرکزی میدان بینایی آخرین محلی است که از بین می رود فرد تا انتهای سیر بیماری، متوجه اختلال در بینایی خود نمی شود. در موارد بسیار پیشرفته دید مرکزی نیز از بین می رود و کوری ایجاد می گردد.

گلوکوم زاویه بسته : این نوع گلوکوم با درد چشم، قرمزی چشم ، تاری دید ، روئیت هاله در اطراف نورها، سردرد و تهوع نمایان می شود. این علائم در فردی که قبلا هیچ گونه بیماری نداشته، به طور ناگهانی ظاهر می شود.

گلوکوم مادرزادی : گلوکوم مادرزادی در نوزادان و شیرخواران با علائم اشک ریزش ‌‌، بستن چشم ها در تماس با نور یا ترس از نور و جمع کردن پلک ها مشخص می شود. گاهی قرنیه چشم بزرگ و کدر می شود.

علائم گلوکوم چیست؟

علائم آب سیاه بر حسب نوع آن متفاوت است:

الف: گلوکوم مادرزادی با علائمی از قبیل سفیدی قرنیه، اشک ریزش ، ترس از نور و بزرگی چشم ظاهر می‌شود.

ب: گلوکوم زاویه باز: در اغلب موارد آب سیاه زاویه باز (و همچنین آب سیاه زاویه بسته) مزمن، بیمار متوجه وجود آب سیاه نمی‌شود مگر اینکه بیماری بسیار پیشرفت کند و اختلال در میدان بینایی ایجاد شود.

ج: گلوکوم زاویه بسته حاد: این بیماری با علائم حاد کاهش دید در چشم، اشک ریزش، ترس از نور، دیدن هاله و رنگین کمان اطراف نورها، تهوع و استفراغ بروز می‌کند. در چنین شرایطی، بیمار باید به صورت اورژانس به چشم پزشک مراجعه کرده و تحت درمان فوری قرار گیرد.

در معاینات چشم پزشکی معمولا اقدامات زیر برای تشخیص آب سیاه انجام می شود :

حدت بینایی (Visual Acuity) : در این تست که با استفاده از چارت های بینایی انجام می شود بینایی بیمار در فواصل متفاوت مشخص می شود.

میدان بینایی : در این تست دید کناری (محیطی) بیمار اندازه گیری می شود. با توجه به اینکه از دست دادن دید کناری یکی از علائم آب سیاه است این تست به تشخیص بیماری کمک می کند.

اتساع مردمک : در این تست با استفاده از قطره مردمک چشم بیمار متسع می شود و بدین ترتیب چشم پزشک دید بهتری برای معاینه عصب بینایی پیدا می کند. بعد از معاینه ممکن است دید نزدیک تا چند ساعت تار باشد.

تونومتری : در این تست فشار مایع داخل چشم اندازه گیری می شود.

Facebook| Google plus| twitter| cloob| Facenama| Stumble Upon| Delicious| Digg|

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

برچسب : , , , , , , , , , , , ,

  • مطالب تصادفی